Demo

Αλκμήνη, 58 ετών

«Θυμάμαι τον εαυτό μου σε αρκετά μικρή ηλικία που είχα πάρει δυο αποφάσεις: Να πάω σε μοναστήρι και να μην κάνω παιδιά. Ήταν, νομίζω, από τότε συνειδητή η απόφασή μου. Δεν υπήρξε διάστημα στη ζωή μου που να με απασχολεί η ιδέα ενός παιδιού».

Τι σημαίνει για σένα ότι δεν έχεις παιδιά;

Δεν το έχω σκεφτεί ιδιαίτερα, ίσως επειδή δεν με απασχόλησε πολλές φορές. Μάλλον δεν σημαίνει και τίποτα.

Το ότι δεν έκανες παιδιά ήταν συνειδητή απόφαση;

Θυμάμαι τον εαυτό μου σε αρκετά μικρή ηλικία (στο δημοτικό πιο πιθανόν) που είχα «πάρει» δυο αποφάσεις. Να πάω σε μοναστήρι (δεν μπορούσα μάλλον να εκφράσω τότε ότι δεν ήθελα να παντρευτώ άντρα), και να μη κάνω παιδιά. Ήταν νομίζω από τότε συνειδητή η απόφασή μου. Δεν υπήρξε διάστημα στη ζωή μου που να με απασχολεί η ιδέα ενός παιδιού.

Ήταν μια απόφαση που πήρες μια και έξω ή επανεξέταζες/επιβεβαίωνες την απόφασή σου για καιρό;

Ισχύουν νομίζω όλα. Βέβαια στο μυαλό μου τα παιδιά ήταν πάντα συνδεδεμένα με έναν γάμο. Κάτι που φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση. Αλλά και αργότερα, πιο συνειδητή πλέον και με μακρόχρονες σχέσεις με γυναίκες, δεν με ενδιέφεραν τα παιδιά.

Το ότι δεν έκανες παιδιά είναι επειδή δεν ήθελες να γίνεις μητέρα, επειδή δεν ήθελες κάποιες από τις συνέπειες μιας ζωής ως μητέρα, επειδή ήθελες να αλλάξεις τη ζωή σου όπως τη ζεις;

Δεν μ’ επηρέασε γιατί δεν ήταν μέσα στα θέλω μου, στα σχέδιά μου.

Πώς νομίζεις ότι επηρέασε τη ζωή σου το γεγονός ότι δεν έχεις κάνει παιδιά;

Τα τελευταία χρόνια όσες φορές σκέφτηκα για λίγο αυτό το θέμα και το συζήτησα με τη σύντροφό μου (είμαστε μαζί πάνω από 25 χρόνια, και από το 2017 με σύμφωνο συμβίωσης), αισθάνθηκα πολύ τυχερή που δεν έφερα στον κόσμο ένα πλάσμα. Νομίζω ότι θα ήμουν πολύ αγχωμένη και ανήσυχη αν είχα παιδιά. Τελικά νιώθω ανακουφισμένη που δεν έκανα αυτό το λάθος στη ζωή μου.

Μετανιώνεις για πράγματα που έκανες ή δεν έκανες στη ζωή σου;

Πάντα υπάρχουν πράγματα και αποφάσεις που έκανα ή δεν έκανα, πήρα ή δεν πήρα στη ζωή μου. Άλλα ευτυχώς και άλλα δυστυχώς.

Μετανιώνεις που δεν έκανες παιδιά;

Όχι!

Πώς νομίζεις ότι απεικονίζονται οι γυναίκες που δεν έγιναν μητέρες;

Εξαρτάται σε ποιους αναφερόμαστε. Οι περισσότεροι σε θεωρούν «δυστυχή» «άτυχη» και «μόνη».

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα; Αν ναι, από πού;

Δεν θα το ’λεγα. Ίσως μεταξύ τύρου και αχλαδιού από κάποια ετερόφυλη φίλη ή φίλες της μητέρας μου. Τίποτε το ιδιαίτερο.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα από γυναικολόγους / επαγγελματίες υγείας;

Από κάποιον παλιό γυναικολόγο μου, αλλά όχι πίεση, μάλλον παρότρυνση.

Πώς σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι όταν μαθαίνουν ότι δεν είσαι μητέρα;

Οι αντιδράσεις είναι κυρίως χλιαρές του τύπου «άτυχη, κρίμα, δεν πειράζει…» κλπ. Ξαφνιάζονταν κάποιοι επειδή με θεωρούσαν ικανή και έξυπνη, και πως δεν είχα κάνει παιδιά; Τους φαινόταν λίγο περίεργο. Νομίζω ότι δεν τους άφηνα και πολλά περιθώρια να μπουν, να ελέγξουν με κάποιο τρόπο την ζωή μου.

Βρίσκεις ότι χρειάζεται να κάνεις κάποιο είδος coming out;

Αυτή την ερώτηση δεν την καταλαβαίνω. Πάνω σε τι να κάνω coming out. Το ότι είμαι λεσβία το έχω πει στους περισσότερους ανθρώπους που είναι γύρω από την ζωή μου. Το ότι δεν έκανα παιδιά; Ποιον αφορά και γιατί θα πρέπει να το πω;

Επηρέασε η ατεκνία την κοινωνική σου ζωή, π.χ. τις φιλίες σου; Απομακρύνθηκες από φίλες όταν έκαναν παιδιά;

Όχι, δεν μ’ επηρέασε το ότι δεν έκανα παιδιά στις σχέσεις μου. Βάπτισα την κόρη μιας φίλης μου και δεν μ’ ενοχλούσαν άλλες φίλες που έκαναν παιδιά. Συνέχισα τη σχέση μαζί τους για όσο ήταν εφικτό και ενδιαφέρον.

Επηρέασε η ατεκνία την ερωτική/συντροφική σου ζωή;

Ποτέ. Καμία σχέση μου δεν είχε τα παιδιά και την τεκνοποίηση σε πρωτεύοντα ρόλο στη ζωή της. Ίσως φευγαλέα με τη σύντροφό μου αναφέραμε την υιοθεσία. Αλλά πολύ φευγαλέα.

Ποια λέξη βρίσκεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα:

Νομίζω καμία από τις διαθέσιμες.