Demo

Ανθή, 58 ετών

«Αρκετά συχνά, θυμάμαι να με συγχαρώ που δεν έκανα παιδιά. Καμιά φορά αναλογίζομαι πώς θα ήταν, όπως και για άλλα μονοπάτια που δεν πήρα και έχω ανάγκη από επιβεβαίωση ότι έκανα καλά».

Τι σημαίνει για σένα ότι δεν έχεις παιδιά;

Είναι κάτι που το ευχαριστιέμαι πολύ. Αρκετά συχνά, θυμάμαι να με συγχαρώ που δεν έκανα παιδιά. Έχω την δυνατότητα να επικεντρωθώ στην προσωπική μου ανάπτυξη και στην αναζήτηση του εαυτού μου. Έχω ήδη πολύ άγχος και μου είναι εντελώς αδιανόητο να είχα παραπάνω λόγω παιδιών.

Το ότι δεν έκανες παιδιά ήταν συνειδητή απόφαση; Ή μήπως ήταν κάτι που συνέβη λίγο πολύ επειδή δεν ενδιαφέρθηκες / δεν ασχολήθηκες / το ανέβαλες;

Ήταν πολύ συνειδητή. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ισχύουν και τα υπόλοιπα.

Ήταν μια απόφαση που πήρες μια και έξω ή επανεξέταζες/επιβεβαίωνες την απόφασή σου για καιρό;

Επανεξέταζα την απόφαση μου κατά καιρούς αλλά πάντα κατέληγα ότι δεν θέλω.

Το ότι δεν έκανες παιδιά είναι επειδή δεν ήθελες να γίνεις μητέρα, επειδή δεν ήθελες κάποιες από τις συνέπειες μιας ζωής ως μητέρα, επειδή ήθελες να αλλάξεις τη ζωή σου όπως τη ζεις;

Στην αρχή, όταν ήμουν πολύ νέα, πίστευα ότι ο κόσμος είναι πολύ άσχημος για να κάνεις παιδιά και ότι υπάρχουν ήδη αρκετά. Αργότερα σε αυτό προστέθηκε ότι κατάλαβα ότι ήμουν πολύ τραυματισμένη από την οικογενειακή ζωή και φοβόμουν ότι κινδύνευα να αναπαράγω σοβαρά σφάλματα που έκαναν οι γονείς μου σε βάρος μου. Αργότερα, με περισσότερη αυτογνωσία, κατάλαβα ότι αν είχα παιδιά θα τα αγαπούσα με πολύ υπερβολικό τρόπο και θα ανησυχούσα τόσο πολύ για αυτά, που θα τα καταπίεζα αφάνταστα. Δεν ήθελα καθόλου να γίνω κάτι τέτοιο. Πίστευα επίσης ότι πρέπει να λύσεις πολλά βασικά δικά σου θέματα για να επιτρέψεις στον εαυτό σου να γίνει γονιός. Έλεγα ότι ίσως θα έκανα παιδιά αν έβρισκα κάποιον που θα μου ενέπνεε την εμπιστοσύνη ότι μπορούμε πραγματικά να μοιραστούμε όλη την εμπειρία μαζί. Αλλά και όταν βρήκα, πάλι δεν ήθελα. Με φρίκαρε πολύ και η ιδέα να μεγαλώνει ένα άλιεν μέσα μου. Ένιωθα επιπλέον ότι θα φοβόμουν πολύ τη γέννα και ήταν και μια κατάσταση που μου προκαλούσε φρικτή αμηχανία. Ανοιχτά πόδια και διάφοροι να σκαλίζουν το σώμα σου. Α πα πα!

Πώς νομίζεις ότι επηρέασε τη ζωή σου το γεγονός ότι δεν έχεις κάνει παιδιά;

Η αλήθεια είναι ότι κάπως καμαρώνω για αυτήν την απόφαση μου και όταν κάποιες φίλες επιμένουν ότι έχασα μια φοβερή εμπειρία, ενώ τις πιστεύω, καθόλου δεν νιώθω ότι με αφορά το θέμα. Τα τελευταία χρόνια με την κρίση και τώρα με την πανδημία λέω πολύ συχνά ευτυχώς, Θεέ μου, που δεν έκανα παιδιά! Με αγχώνει πού και πού το ποιος θα με βοηθήσει λιγάκι με διάφορα όταν γεράσω, διότι αυτή την εποχή κάνω πολλά για την κάποιας ηλικίας μητέρα μου, αλλά μου περνάει μόλις σκεφτώ ότι αυτός είναι απαράδεκτος λόγος να κάνει κανείς παιδιά.

Αναλογίζεσαι πώς θα ήταν η ζωή σου αν είχες κάνει παιδιά;

Ναι, καμιά φορά αναλογίζομαι πώς θα ήταν. Καθόλου συχνά. Το αναλογίζομαι όπως και για άλλα μονοπάτια που δεν πήρα και έχω ανάγκη από επιβεβαίωση ότι έκανα καλά. Περιέργως, θα μου άρεσε πολύ να είμαι γιαγιά αλλά εδώ ατύχησα.

Μετανιώνεις για πράγματα που έκανες ή δεν έκανες στη ζωή σου;

Δεν μετανιώνω ή μετανιώνω σπάνια.

Μετανιώνεις που δεν έκανες παιδιά;

Μετά που πέρασε η ηλικία που μπορούσα να κάνω παιδιά σκέφτηκα για πρώτη φορά ότι ναι, τώρα είναι κάτι που ίσως μπορούσα να αντιμετωπίσω και ναι, θα είχα πράγματα να δώσω στα παιδιά μου και ναι θα μπορούσα να ελέγξω τον εαυτό μου ώστε να είμαι καλή μάνα. Αλλά ήταν πλέον θεωρητική σκέψη. Δηλαδή θα ήθελα να είχα κάνει παιδιά, αλλά ξέρω ότι δεν ήμουν τότε σε θέση να γίνω η μάνα που θα μου άρεσε να είμαι. Οπότε, χωρίς καμία λύπη καταλήγω ότι καλά έκανα και έμεινα εγώ παιδί.

Πώς νομίζεις ότι απεικονίζονται οι γυναίκες που δεν έγιναν μητέρες;

Νομίζω ότι κάποιοι τις βρίσκουν λίγο άχρηστες, ίσως και λίγο εγωίστριες. Πολλές άλλες γυναίκες τις λυπούνται. Έχω δει ότι όσο κατεβαίνει το μορφωτικό επίπεδο τόσο περισσότερο σαν τραγωδία φαντάζει.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα; Αν ναι, από πού;

Όχι. Αλλά ήμουν άνθρωπος που ήταν αδύνατον να του κάνεις υποδείξεις από πολύ νεαρή ηλικία. Οι γονείς μου εξέφραζαν την επιθυμία για εγγόνια αλλά με πολύ ήπιο τρόπο.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα από γυναικολόγους / επαγγελματίες υγείας;

Όταν ήμουν 38-39 έμεινα έγκυος κατά λάθος. Ο γιατρός που είδα για την έκτρωση μου είπε ότι αν το ρίξω κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπορέσω να μείνω άλλη φορά έγκυος. Με έστειλε σπίτι χωρίς να μου κάνει την έκτρωση και επέμεινε να πάρω λίγο χρόνο να το σκεφτώ. Ήταν κάπως παραβιαστικό και αγχωτικό αυτό, αλλά αναγνώριζα την καλή πρόθεση του γιατρού.

Πώς σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι όταν μαθαίνουν ότι δεν είσαι μητέρα;

Γενικά, δεν έχω αντιμετωπίσει ποτέ πρόβλημα με αυτό. Όμως κινούμαι κυρίως σε προοδευτικούς κύκλους.

Βρίσκεις ότι χρειάζεται να κάνεις κάποιο είδος coming out;

Όχι καθόλου.

Επηρέασε η ατεκνία την κοινωνική σου ζωή;

Μάλλον. Οι περισσότεροι φίλοι μου είναι γκέι άντρες. Ταιριάζει ο τρόπος ζωής μας, το ότι δεν είμαστε family-oriented.

Επηρέασε η ατεκνία την ερωτική/συντροφική σου ζωή;

Όχι καθόλου ή τουλάχιστον όχι με τρόπους που ξέρω, συνειδητοποιώ.

Ποια λέξη βρίσκεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα: Άτεκνη, Χωρίς παιδιά, Μη μητέρα;

Όλα τα παραπάνω. Δεν έχω ευαισθησία στο πώς θα το λένε.