Demo

Κίκα, 36 ετών

«Στην άρρωστη κοινωνία της Ελλάδας που ζούμε, η γυναίκα που δεν έχει κάνει παιδιά δεν φέρει το ίδιο κύρος με τη γυναίκα που έχει γίνει μητέρα. Δεν σε βλέπει ο κόσμος με την ίδια σοβαρότητα».

 

Τι σημαίνει για σένα ότι δεν έχεις παιδιά;

Από τη στιγμή που δεν μου έχει συμβεί ακόμα δεν σημαίνει κάτι. Η ζωή μου παραμένει ως είχε.

Το ότι δεν έκανες παιδιά ήταν συνειδητή απόφαση;

Μία φορά στη ζωή μου νομίζω πως το θέλησα αρκετά αλλά δεν ευνόησαν οι συνθήκες. Σίγουρα το θεωρώ ενσυνείδητη απόφαση. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπήρχε και η αναβολή.

Ήταν μια απόφαση που πήρες μια και έξω ή επανεξέταζες/επιβεβαίωνες την απόφασή σου για καιρό;

Ήταν και είναι ακόμα μια σκέψη που φεύγει και έρχεται. Υπάρχει κατά καιρούς ενδοσκόπηση επί του θέματος.

Το ότι δεν έκανες παιδιά είναι επειδή;

Γενικά, θα ήθελα να κάνω παιδιά σ’ ένα αρχικά ισορροπημένο περιβάλλον (μέσα από τα δικά μου μάτια πάντα). Όταν είχα έντονη την επιθυμία ήθελα να υπάρχει και ο σύντροφος στην εικόνα. Μεγαλώνοντας θα το έκανα και μόνη μου, αν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα.

Πώς νομίζεις ότι επηρέασε τη ζωή σου το γεγονός ότι δεν έχεις κάνει παιδιά;

Κυρίως ψυχολογικά, πολλές φορές το μέσα μου βρίσκεται σε αντιπαράθεση. Όσο για το κοινωνικό κομμάτι πλέον απλά με εκνευρίζει.

Αναλογίζεσαι πώς θα ήταν η ζωή σου αν είχες κάνει παιδιά;

Δεν το σκέφτομαι συχνά η αλήθεια είναι. Σίγουρα, υπάρχουν φορές που περνάει από το μυαλό μου αλλά το βρίσκω άτοπο. Ναι, έχει την ίδια βαρύτητα με όλες μου τις επιλογές στο παρελθόν που μου έρχονται κατά νου. Για τις μελλοντικές μου σκέψεις όμως δεν ισχύει το ίδιο.

Μετανιώνεις για πράγματα που έκανες ή δεν έκανες στη ζωή σου;

Ναι, υπάρχουν πράγματα για τα οποία μετανιώνω, μα προσπαθώ να έρθω σε ειρήνη με τη διαδρομή μου, καταλήγοντας στη σκέψη πως αυτή με έχει κάνει να είμαι ο άνθρωπος που είμαι σήμερα.

Μετανιώνεις που δεν έκανες παιδιά;

Όχι, δεν έχω μετανιώσει για αυτή μου την επιλογή.

Πώς νομίζεις ότι απεικονίζονται οι γυναίκες που δεν έγιναν μητέρες;

Αχαχαχα, αναλόγως από ποιον. Για κάποιο λόγο, στην άρρωστη κοινωνία της Ελλάδας που ζούμε η γυναίκα που δεν έχει κάνει παιδιά δεν φέρει το ίδιο κύρος με τη γυναίκα που έχει γίνει μητέρα. Δεν σε βλέπει ο κόσμος με την ίδια σοβαρότητα, πραγματικά είναι αστείο! Έχω αντικρύσει ρατσισμό, αμηχανία μέχρι και λύπη.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα; Αν ναι, από πού;

Θεωρώ ότι οι πιέσεις που έχω δεχτεί είναι από την κοινωνία και ίσως από το οικογενειακό μου περιβάλλον μέσα από ευχές και φράσεις που ακούω από μικρή. Άντε και με ένα καλό παιδί, όταν κάνεις τη δική σου οικογένεια, του χρόνου διπλή, και στα δικά σου, όταν θα γίνεις μάνα... Όλες αυτές οι εκφράσεις ανεπαίσθητα δημιουργούν μια πίεση, την οποία έρχεσαι να αποβάλεις και να αντιμετωπίσεις μεγαλώνοντας.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα από γυναικολόγους / επαγγελματίες υγείας;

Όχι, δεν μου έχει συμβεί αυτό.

Πώς σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι όταν μαθαίνουν ότι δεν είσαι μητέρα;

Αν και ακόμα βρίσκομαι σε ηλικία που μπορώ να τεκνοποιήσω, παρ’ όλα αυτά οι άνθρωποι μετά από τα 30 μου άρχισαν να έχουν διαφορετική συμπεριφορά. Πιθανοί σύντροφοι με προσέγγιζαν με καχυποψία, πολλές φορές και με δεδομένο ότι έχω άμεση ανάγκη να γίνω μητέρα. Στις πρώτες ερωτήσεις (συστάσεις με κάποιον άγνωστο άνθρωπο) άρχιζε να κυριαρχεί η απορία αν έχω παιδιά. Θεωρείται άλλη μια αποτυχία όταν χωρίζω από μία σχέση και όσο μεγαλώνω όλο και περισσότερο. Όπως προείπα, έχω αντιμετωπίσει ρατσισμό, λύπηση, δεδομένη συνθήκη ότι γνωρίζουν την ψυχολογία μου από τη στιγμή που είμαι άτεκνη. Έχω δει στα μάτια των ανθρώπων λύπη, ακόμα και προσπάθεια για παρηγοριά! Συνήθως, ανταποκρίνομαι με χιούμορ· αυτές οι αντιδράσεις ευθείς αμέσως μου δείχνουν ανθρώπους με παγιωμένες απόψεις, προσκολλημένους σε σκεπτικά και πολύ πιθανόν να μην καταλάβουν ποτέ, οπότε και αποφεύγω σοβαρές συζητήσεις. Όταν έχω όρεξη και αντιλαμβάνομαι πως μια κουβέντα μπορεί να είναι εποικοδομητική, εκφράζω την άποψή μου. Και σίγουρα προασπίζομαι το δικαίωμα του καθενός να ζει ελεύθερα χωρίς να κατακρίνεται για τις επιλογές του.

Βρίσκεις ότι χρειάζεται να κάνεις κάποιο είδος coming out;

Το θεωρώ αναγκαίο μόνο όταν παραβρίσκομαι σε καταστάσεις που κατηγορείται αυτή η επιλογή ή όταν διαπιστώνω πως ασκείται bullying. Κατά τ’ άλλα όχι.

Επηρέασε η ατεκνία την κοινωνική σου ζωή;

Ναι, έχει επηρεαστεί αρκετά, μένω στην επαρχία, όπου γενικά τα άτομα της ηλικίας μου δεν είναι και πολλά αλλά και όσα είναι τα περισσότερα από αυτά έχουν οικογένειες. Είναι φυσικό και επόμενο να έχουμε διαφορετικό τρόπο ζωής που είναι απόλυτα σεβαστό, με αποτέλεσμα να αλλάζω παρέες και να κάνω παρέα με συνήθως μικρότερα άτομα και, λόγω το ότι υπάρχει χάσμα, αρκετές φορές προτιμώ να μένω μόνη μου. Σίγουρα ναι, έχει αλλάξει η κοινωνική μου ζωή.

Επηρέασε η ατεκνία την ερωτική/συντροφική σου

Νομίζω το βλέμμα των άλλων έχει αλλάξει, όχι η δική μου ματιά. Έχω βιώσει την απόρριψη για σχέση, όχι για ερωτική συνεύρεση, λόγω της ηλικίας μου και του γεγονότος ότι σίγουρα θα θελήσω παιδιά άμεσα! (χαχαχα!).

Ποια λέξη βρίσκεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα;

Νομίζω καμία από τις διαθέσιμες δεν με χαρακτηρίζει σαν οντότητα αυτή μου η επιλογή, παρ’ όλα αυτά αν έπρεπε να επιλέξω μια σε μια απευθείας ερώτηση θα διάλεγα το «χωρίς παιδιά».