Demo

Μίνα, 33 ετών

«Από μέσα μου, το πιο πηγαίο πράγμα που μου βγαίνει –και το έχω πει στον εαυτό μου– νιώθω ότι αν είχα παιδιά θα ένιωθα ότι ήμουν στη φυλακή. Δηλαδή, η ιδέα αυτή θα με έκανε να αισθάνομαι σαν… σαν να είναι κάτι πολύ σκοτεινό, μη αναστρέψιμο!».

 

Τι σημαίνει για σένα ότι δεν έχεις παιδιά;

Ότι δεν με εμπιστεύονται. Θα μου πείτε αυτό σημαίνει κάτι για τους άλλους, όχι για μένα. Αλλά είναι αποκαρδιωτικό αυτό το συναίσθημα που σου προκαλεί το ύφος τους όταν τους λες πως δεν έχεις παιδιά. Σημαίνει επίσης αγκάθι στην καρδιά, για λόγους που θα αναφέρω παρακάτω, αλλά και ανακούφιση.

Το ότι δεν έκανες παιδιά ήταν συνειδητή απόφαση;

Ναι. Πάσχω από χρόνια κατάθλιψη. Η μαμά και ο αδερφός μου είναι διπολικοί. Το θεωρώ το λιγότερο ανεύθυνο να φέρω στον κόσμο ένα παιδί που έχει μεγάλο ποσοστό πιθανοτήτων να νοσήσει και να υποφέρει όπως εγώ και οι δικοί μου. Αν δεν υπήρχε αυτό, μάλλον πάλι όχι θα έλεγα. Δεν μπορώ να φανταστώ να αναλαμβάνω την ευθύνη ενός άλλου ανθρώπου για πάντα. Παραλύω και στη σκέψη. Επίσης, άπαξ και έκανες παιδί, δεν υπάρχει χρόνος για σένα. Και τέλος, δεν είχα ακόμη την ευτυχία να συναντήσω έναν σύντροφο με τον οποίο θα είμαστε σύμμαχοι. Και μόνη μου δεν θα αναλάμβανα την ευθύνη ενός παιδιού.

Ήταν μια απόφαση που πήρες μια και έξω ή επανεξέταζες/επιβεβαίωνες την απόφασή σου για καιρό;

Αναφορικά με την επιθυμία, κάποτε στην ηλικία των 23 το ήθελα αλλά φοβόμουν την ευθύνη λόγω του ότι ήμουν μικρή. Σταδιακά, και περνώντας πολλές δύσκολες καταστάσεις, κατάλαβα πως δεν θα ήθελα να εμπλακώ σε μια τέτοια διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα έλεγα πως η τότε επιθυμία μου ήταν επιτακτική. Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι η τότε επιθυμία είχε να κάνει περισσότερο με κοινωνικές επιταγές. Το χώνεψα σχετικά νωρίς, γύρω στα 25, αν θυμάμαι καλά. Έκλαψα λίγο, θρήνησα, αλλά όσο μεγαλώνω βεβαιώνομαι γι’ αυτήν μου την απόφαση.

Το ότι δεν έκανες παιδιά είναι επειδή δεν ήθελες να γίνεις μητέρα, επειδή δεν ήθελες κάποιες από τις συνέπειες μιας ζωής ως μητέρα, επειδή ήθελες να αλλάξεις τη ζωή σου όπως τη ζεις;

Είναι οι συνέπειες. Παρατηρώ τη μαμά μου, γνωστές μανάδες ή άγνωστες στον δρόμο, και θέλω να κλάψω. Τις λυπάμαι βαθιά για τη φυλακή στην οποία μπήκαν και δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί νιώθουν δυστυχείς. Τα κάνουν όλα μόνες τους και οι σύζυγοι είναι απόντες. Ξέρω πως κάπου θα υπάρχουν και οικογένειες που μοιράζουν ισότιμα τα βάρη, αλλά δεν τις συνάντησα ακόμη. Με αυτήν την ελπίδα ζω. Το λέω με όλη μου την καρδιά.

Πώς νομίζεις ότι επηρέασε τη ζωή σου το γεγονός ότι δεν έχεις κάνει παιδιά;

Δεν θεωρούμαι αξιόπιστη, οι δικοί μου με θεωρούν χαμένη υπόθεση, υποψήφιοι εραστές έχει τύχει να με πουν γεροντοκόρη, άλλοι έκαναν πίσω γιατί ήθελαν παιδιά, και καμιά φορά παρασύρομαι από τη βουή της πατριαρχίας και αμφιβάλλω. Μετά ανοίγω μια μικρή χαραμαδα και ονειρεύομαι έναν συντροφο που θα έρθει να ζήσει με εμένα και το σκυλάκι μου, που είναι και παιδάκι μου.

Αναλογίζεσαι πώς θα ήταν η ζωή σου αν είχες κάνει παιδιά;

Δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ, γιατί ακόμα και με μια σκέψη αστραπή πατάω delete. Με πιάνει δύσπνοια.

Μετανιώνεις για πράγματα που έκανες ή δεν έκανες στη ζωή σου;

Ε ναι. Αλλά νομίζω και πίσω να γυριζα πάλι τις ίδιες κοτσάνες ή ωραιότητες θα έκανα. Η εμπειρία είναι πανάκριβο σπορ.

Μετανιώνεις που δεν έκανες παιδιά;

Όχι.

Πώς νομίζεις ότι απεικονίζονται οι γυναίκες που δεν έγιναν μητέρες;

Στριμμένες, ανοργασμικές, γεροντοκόρες, με γάτες ή σκύλους. Ναι. Αυτά λένε ακόμη, αλλά στην Ελλάδα είμαστε, δεν περίμενα κάτι καλύτερο.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα; Αν ναι, από πού;

Κυρίως από τους δικούς μου ή από πρώην και γενικά από την κοινωνία.

Υπέστης πιέσεις να γίνεις μητέρα από γυναικολόγους / επαγγελματίες υγείας;

Βέβαια. Και όταν τους λες για το ιστορικό σου σαν επιχείρημα, γιατί είναι αδιάκριτοι και δεν μένουν στο «δεν θέλω παιδιά», μου λένε, «δεν πειράζει μωρέ, θα υιοθετήσεις!»

Πώς σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι όταν μαθαίνουν ότι δεν είσαι μητέρα;

Όπως ανέφερα, με επιφυλακτικότητα. Άλλοι προσπαθούν να αλλάξουν θέμα ή λένε «δεν πειράζει» λες και μου έφυγε καμία πορδή ξέρω ’γω.

Βρίσκεις ότι χρειάζεται να κάνεις κάποιο είδος coming out;

Έχω προσπαθήσει άπειρες φορές και είναι όπως τότε που ήμασταν μικρά και προσπαθούσαμε να πούμε κάτι στη μαμά μας, της τραβάγαμε την μπλούζα και δεν άκουγε γιατί μιλούσε με την κυρά Κουλα; Αυτό. Καμιά φορά, με πιάνω να θέλω να προκαλέσω τους συντηρητικούς με το να δηλώνω ευθαρσώς ότι δεν θέλω παιδί –όταν έρχεται σε αυτό η συζήτηση– και όταν με ρωτούν και επιμένουν να τους λέω να κάνουν κουμάντο στη μήτρα τους (πολύ το απολαμβάνω αυτό) και άλλες με το να απαντώ στην ερώτηση αν έχω παιδιά ότι έχω ένα τριχωτό (το σκυλάκι μου) και παραδόξως να βλέπω μια μικρή αποδοχή στα μάτια τους που την ερμηνεύω ως «αφού έχει σκυλί δεν είναι ευθυνόφοβη, άρα είναι άτομο εμπιστοσύνης».

Επηρέασε η ατεκνία την κοινωνική σου ζωή;

Όχι ακόμη, γιατί κάνω παρέα με μικρότερα άτομα.

Επηρέασε η ατεκνία την ερωτική/συντροφική σου ζωή;

Ναι, γιατί πολλά ζουδια νομίζουν ότι επειδή είμαι 33 περιμένω με το μονόπετρο στον σβέρκο τους ή αντίθετα δεν «κάνω για σπίτι» αφού δεν θέλω παιδιά.

Ποια λέξη βρίσκεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα;

ΑΝΘΡΩΠΟΣ!